این پای را بگو از ارتعاش بایستد...

این دست را بگو که دست بردارد از این لرزش مدام...

این قلب را بگو که نلرزد...

این بغض را بگو که نشکند و اشک از ناودان چشم نریزد...

 این دل بی تاب را بگو که فاطمه هست، نمرده است.

ای جلوه خدا !

ای یادگار رسول !

زیستن بی تو ، چه سخت است.

ماندن بی تو ، چه دشوار.

این مرگ، مرگ تو نیست. مرگ عالم است.

حیات بی تو ، حیات نیست.

این مرگ، نقطهء ختمی است بر کتاب جهان.

خدایا !

این بندهء تو هیچگاه اینقدر بی تاب نبوده است.

این دل و دست و پا هیچگاه اینقدر نلرزیده است.

این اشک، اینقدر مدام نباریده است.

التماس دعا...

نوشته شده توسط مرضیه توکلی